هواپیماهای آواکس (AWACS) یا Airborne Warning and Control System، ستون اصلی فرماندهی و آگاهی موقعیتی در جنگهای مدرن هستند. این هواپیماها عملاً چشم و مغز شبکه نبرد هوایی محسوب میشوند، زیرا توانایی کشف، رهگیری، کنترل، و هدایت هواگردها، موشکها و حتی تهدیدات سطحی را در مقیاس صدها کیلومتر دارند.
AWACS یک هواپیمای بزرگ (معمولاً بر پایه بوئینگ، الیوشین یا شائانسی) است که بر فراز میدان نبرد پرواز کرده و سه کار کلیدی انجام میدهد:
- هشدار زودهنگام از طریق رادار برد بلند (اغلب تا بیش از ۴۰۰ تا ۵۰۰ km).
- کنترل و هدایت رهگیرها با ارتباط داده و هدفیابی لحظهای.
- فرماندهی هوایی تاکتیکی بهصورت مستقل یا متصل به شبکه پدافند.
در شرایطی که رادارهای زمینی محدود به افق هستند، آواکس با پرواز در ارتفاع بالا—معمولاً ۹ تا ۱۲ کیلومتر—میتواند تهدیدات کمارتفاع مانند موشکهای کروز یا جنگندههای مخفیکار را زودتر شناسایی کند.
|
کشور |
مدل |
برد رادار |
|
آمریکا |
E‑3 Sentry (بوئینگ 707 پایه) |
≈ ۴۰۰ km |
|
روسیه |
A‑50U Mainstay (بر پایه Il‑76) |
≈ ۴۵۰ km |
|
چین |
KJ‑2000
و KJ‑500 |
تا ۵۵۰ km |
|
فرانسه |
E‑3F
/ E‑2D Hawkeye |
۳۲۰–۴۰۰ km |
|
ایران |
سیمرغ AWACS (طرح ارتقاء 707) |
≈ ۲۵۰ km |
رادارهای آواکسها معمولاً درون دیش چرخان گنبدیشکل (Rotodome) نصب میشوند که به قطر حدود ۹ متر بوده و از نوع پالس داپلر چندباندی است. این ساختار باعث میشود هواپیما بتواند بدون تغییر مسیر، محیطی کامل (۳۶۰ درجه) را در هر ۱۰ ثانیه اسکن کند. در نسخههای جدیدتر مانند E‑7A Wedgetail (استرالیا/ترکیه)، این دیش حذف و به جای آن رادار AESA ثابت روی بالهافقی نصب شده است.
در جنگهای امروزی، آواکس به مثابه مرکز فرماندهی سیار هوایی (C2 Hub) ایفای نقش میکند. این هواپیما از طریق پیوند داده (Data Link 16، TKS 2‑24 یا Link 22) با:
- جنگندهها؛
- کشتیهای پدافندی؛
- سامانههای موشکی زمینپایه (مثل Patriot و S‑400)
ارتباط بلادرنگ دارد.
بهکمک این شبکه، یک جنگنده بدون روشنکردن رادار خود، دادهٔ هدف را از آواکس دریافت کرده و با هدایت مخفی (Silent Engagement) به هدف حمله میکند.
نسل جدید (مانند E‑7A Wedgetail AI Suite 2024 یا KJ‑500 AI Fusion) از الگوریتمهای یادگیری ماشینی برای:
- فیلتر سیگنالهای جعلی (Anti Jamming ML Filter)
- طبقهبندی خودکار تهدید بر اساس امضاء راداری
- پیشبینی مسیر پرواز دشمن
استفاده میکنند. برخی نسخهها حتی در زمان ازدحام ارتباطی از هوش تصمیمیار تاکتیکی GPT‑Aero Core بهره میبرند که میتواند اولویت هدفگیری را بهصورت مستقل مشخص سازد.
در یک نبرد هوایی ترکیبی، هر آواکس میتواند همزمان عملیات ۱۰ تا ۱۲ فروند جنگنده را هدایت کند. نقش آن بهگونهای است که بدونش، حتی پیشرفتهترین نیروها «کور» خواهند بود. به همین سبب، کشورها معمولاً این پرندهها را با اسکورت چند جنگنده محافظت میکنند.
مشتاق نظرات شمائیم